zesdrievijf

Live

Mijn God, Yeshua, Wat Een Bijzonder Goed Boek!

Ik heb vanaf September van vorig jaar, een aantal maanden in de Bijbel gelezen. Niet in chronologische volgorde, maar elke keer willekeurig een boek en dan lezen tot ik het zat was. Een boek waar het verhaal van Job bij mij de meeste indruk heeft achtergelaten. Ik begon te lezen omdat ik iemand ben die pas een mening vormt als ik de feiten ken. En, als ik dan toch bezig ben, kijken of ik Yeshua in mijn leven kon toelaten. Maar, heb ik God gevonden?

Nee. Ik heb God niet gevonden. Ik heb de goddelijke verhalen rond Yeshua niet mijn leven laten beïnvloeden en dat ik nu volledig Christen ben. Misschien ben ik te laat of word ik gewoon te veel met haat, angst en verdriet om mij heen gebombardeerd dat ik Hem ook niet wíl toelaten in mijn leven.

Ik kan nu op basis van mijn ervaring zeggen dat ik niet mijn leven in de handen wil leggen van iets of iemand die ik niet de huid vol kan schelden met “Waarom heb jij mijn vader van mij afgenomen!?” en “Waarom krijgen kinderen kanker?!”

Eerlijk toegegeven; ik heb het geprobeerd. Ik was op een punt in mijn leven waarbij ik alles wel zo een beetje heb gehad. Als ik dood zou gaan, zou het mij werkelijk waar een worst wezen. “Iedereen is mij toch na een week vergeten”, zei ik nog tegen iemand.

Niet manisch-depressief hoor, dat station ben ik Godzijdank al gepasseerd. Gewoon levensmoe. Maar, omdat ik sinds mijn scheiding dingen heb meegemaakt die ik niet kan verklaren. Dingen die niet onder het kopje toeval vallen, ging ik op zoek. Op zoek naar God. Naar antwoorden.

Geef mij lange haren en een baard, en kom tot mij!

Ik begon te lezen, te bidden, te vragen of het geluk alsjeblieft weer mijn kant op kon komen. Beetje bij beetje begon ik het leven te leiden van een echte Christen, tot ik tot de realisatie kwam dat ik eigenlijk al een semi-Christen was. Ik ben al aardig naar anderen, ik heb mensen lief, ik veroordeel anderen niet op hun huidskleur, geloof of afkomst.

Zelfs menig vrouwen claimen mijn leven lang al dat ik (te) lief en (te) goed ben. Ik sta voor anderen klaar ondanks dat ik mijn eigen shit niet op orde had. Nou. Geef mij lange haren en een baard en kom tot mij! Wie maakt mij nu goddelijk?

Voor de duidelijkheid; ik ben dankbaar dat ik dit heb mogen doen. Ik heb namelijk door de zoektocht naar God prachtige mensen mogen ontmoeten, een ervaring rijker, die ik voor altijd mee zal dragen in mijn hart. Met een jonge dame uit Zeewolde in het bijzonder.

Van wat ik heb gelezen is Yeshua een bijzonder mens geweest voor anderen. Vergeet even het goddelijke (Jezus) en kijk naar de mens; Yeshua. Wij hebben meer fysieke mensen als Yeshua nodig. Mensen die elkaar lief hebben, niet elkaar bekritiseren vanwege huidskleur, geloof of afkomst. Ik ben dankbaar dat ik hem heb mogen leren kennen.

Yeshua is mijn beste vriend!

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply